وب سايت سيد محمد جواد حسيني
وبگو | آموزش منوي کشويي با ul li و css


عضو شويد


نام کاربری
رمز عبور

:: فراموشي رمز عبور؟

عضويت سريع

نام کاربری
رمز عبور
تکرار رمز
ایمیل
کد تصویری
براي اطلاع از آپيدت شدن وبلاگ در خبرنامه وبلاگ عضو شويد تا جديدترين مطالب به ايميل شما ارسال شود



تاريخ : چهار شنبه
بازديد : 1
نويسنده : حسینی

 

 

روزی شیوانا تابلویی بزرگ و سفید روی دیوار کلاس گذاشت و از شاگردان خواست بهترین جمله کوتاهی را که با آن زندگی انسان می­تواند همیشه در مسیر درست قرار گیرد، روی آن بنویسند. شاگردان هفته ­ها فکر کردند و هر کدام جمله زیبایی را گفتند. اما شیوانا هیچ کدام را نپسندید.

روزی مردی ژنده­ پوش با چهره ­ای زخمی و خسته وارد دهکده شد. به خاطر سر و وضع بهم ریخته ­اش هیچ کس در دهکده به او غذا و جا نداد. مرد زخمی پرسان­ پرسان خودش را به مدرسه شیوانا رساند و سراغ معلم مدرسه را گرفت.

شاگردان او را نزد شیوانا بردند. یکی از شاگردان گفت: استاد به گمانم این مرد فراری است. حتماً خطایی انجام داده و به همین خاطر می­ گریزد و اکنون که نزد ما آمده شاید سربازان امپراتور دنبالش باشند و اگر او را اینجا پیدا کنند حتماً برای ما صورت خوشی نخواهد داشت.

شاگرد دیگر گفت: سر و صورت زخمی او نشان می­ دهد که اهل جنگ و درگیری است. لابد یکی از راهزنان است که با فریب به دهکده آمده است تا چیزی برای سرقت پیدا کند.

شاگرد بعدی گفت: به گمانم او بیماری خطرناکی دارد که هیچ کس جرات نکرده به او کمک کند. شاید دیر یا زود بیماری او به بقیه افراد مدرسه سرایت کند و ما نیز مریض شویم.

اما شیوانا وقتی مرد غریب را در آن وضع دید بی ­اعتنا به حرف های شاگردانش، بلافاصله از آنها خواست تا به تازه وارد آب و غذا و محلی برای اسکان دهند و لباسی مناسب بر تنش بپوشانند و بگذارند خوب استراحت کند.

آن مرد چند هفته به راحتی در مدرسه ساکن بود. یک روز مرد تازه وارد که حسابی استراحت کرده بود وارد کلاس شیوانا شد و گوشه­ ای نشست و به حرف های او گوش داد. شیوانا در پایان کلاس از مرد خواست تا اگر دلش می خواهد برای بقیه چیزی تعریف کند.

مرد گفت تاجری بسیار ثروتمند در شهری بسیار دور است که برای ملاقات با دوست خود چندین هفته سفر کرده و در نزدیکی دهکده شیوانا از اسب به داخل رودخانه افتاده و به زحمت خودش را به ساحل کشانده و زخمی و خسته موفقش شده تا خودش را به مدرسه شیوانا برساند.

او گفت که خانواده ­اش را از وضعیت خود مطلع ساخته و به زودی سواران و خدمه ­اش به دهکده می­ رسند تا او را به خانه­ اش بازگرداند.

مرد غریب گفت اکنون از لطف و مهربانی اعضای مدرسه بسیار سپاسگزار است و به پاس نجات او از آن وضع قصد دارد تا مبلغ زیادی به مدرسه کمک کند تا وضع مدرسه و دهکده بهتر شود.

همه شاگردان یک صدا فریاد شادی کشیدند و از این که فرد سخاوتمندی قبول کرده در کارهای انسان­ دوستانه مدرسه مشارکت مالی کند بسیار خوشحال شدند.

وقتی کلاس درس تمام شد، مرد تازه ­وارد به تابلوی سفید روی دیوار اشاره کرد و گفت به نظر من می­ توانید با نوشتن یک جمله روی این تابلو آن را بسیار زیبا و معنادار کنید طوری که هر انسانی با اندیشیدن در مورد این جمله بلافاصله در مسیر درست قرار گیرد .

شاگردان هاج و واج به سخنان مرد تازه­ وارد گوش کردند و از او خواستند اگر جمله ­ای به نظرش می­ رسد بگوید.

تازه وارد گفت: من پیشنهاد می­ کنم روی تابلو بنویسید: گاهی اوقات نگاهت را نگاه کن. چرا که ما آدمها معمولا فقط به اتفاقات اطراف خودمان نگاه می­ کنیم و با قالب­ های ذهنی خودمان نگاهمان را روی چیزهائی متمرکز می ­کنیم که ممکن است درست و مناسب نباشد.

اما اگر انسان یاد بگیرید که گاهی نیم نگاهی به نگاه خودش بیاندازد و بی ­پروا چشمانش را به هر چیزی خیره نکند، آنگاه از روی کنترل مسیر نگاه می توان از خیلی قضاوت­ های عجولانه و نادرست در مورد اشخاص دوری جست و صاحب نگاهی پاک و پسندیده شد.

شیوانا بلافاصله این جمله تازه وارد را پسندید و گفت که روی تابلو بنویسید: گاهی نگاهت را نگاه کن.

 

 





:: موضوعات مرتبط: حکایت , ,
مي توانيد ديدگاه خود را بنويسيد


نام
آدرس ایمیل
وب سایت/بلاگ
:) :( ;) :D
;)) :X :? :P
:* =(( :O };-
:B /:) =DD :S
-) :-(( :-| :-))
نظر خصوصی

 کد را وارد نمایید:

آپلود عکس دلخواه:








سید محمد جواد حسینی یه پسر دهه 80 پر شور وهیجای وخیلی شیطون یک پسر تیرماهی عاشق وبلاگ نویسی"و بازی های کامپیوتری " خیلی ادم خوب و بدی هستم

نام :
وب :
پیام :
2+2=:
(Refresh)





RSS

Powered By
loxblog.Com
طراحي: سايت ستاپ
2019 Site Name. All rights reserved
طراحي: سايت ستاپ
2019 Site Name. All rights reserved